Werkbezoek aan Panay
Van 16 tot 18 januari heeft Ramin voor de eerste keer dit jaar een werkbezoek gebracht aan een van de gebieden waar hij zonne-energiesystemen verkoopt. Dit keer werd het eiland Panay bezocht waar in totaal 6 kantoren van Shell Solar gevestigd zijn. Tevens is dit eiland een populaire bezoekplaats voor touristen.
Om ongeveer 10 uur ’s ochtends landt het vliegtuig op het vliegveld van Kalibo, na een vlucht van 50 minuten vanaf Manilla.
Toevallig vond deze week het Ati-Atihan festival plaats in Kalibo. Dit is een festival dat een week duurt en waarbij allerlei groepen, zoals scholen en bedrijven, in optocht, op opzwepende muziek, dansen uitvoeren. Dit allemaal in prachtige kostuums. Op de laatste avond worden de winnaars aangewezen. Er staat veel prestige op het spel. Op de foto een welkomstwoord voor de bezoekers van het Ati-Atihan festival.
Een danser (of toch danseres?) tijdens een optocht van schoolkinderen. In de Filipijnen bestaat er een nationale fascinatie voor heren die verkleed gaan als dames. Op menig dansfeest kom je dergelijke verkleedpartijen tegen. Tevens kom je de ‘boy-girls’, zoals ze genoemd worden, in het dagelijks leven ook regelmatig tegen.
In de steden in de Provincie (alle gebieden die buiten Manilla liggen) is de trycicle de meest gangbare manier van vervoer.
Deze ‘taxi's’ zijn goedkoop (ongeveer 10 Eurocent) en je kunt overal instappen. Het nadeel is dat ze voor veel stank, vervuiling en lawaai zorgen.
De angst van Ramin is dat als hij een te grote tip geeft, de bestuurder zich omdraait en hem de brommersleutels geeft, in de veronderstelling dat hij zojuist zijn trycicle verkocht heeft..
Op deze foto is een van de Shell Solar Centres te zien. Dit is een winkel waar de verkopers van deze zonne-energiesystemen wekelijks bij elkaar komen om de plannen voor de komende week door te spreken. Tevens bevindt het magazijn zich hier en worden de installaties van de systemen vanaf hier geregeld. Er zijn 15 van dergelijke Solar Centres in de Filipijnen. Het belangrijkste doel van het bezoek van Ramin was om de verkopers te zien en te spreken, alsmede de overige Shell medewerkers. Op deze manier houdt Ramin een oogje in het zeil en blijft op de hoogte van wat er op de werkvloer afspeelt en hoe het hoofdkantoor in Manilla beter de locale organisaties kan ondersteunen.
’s avonds heeft Ramin wat van het Ati-Atihan feest kunnen meepikken. Op deze foto enige lekkernijen die op straat te verkrijgen zijn.
Natuurlijk kunnen de driepotige voetjes van kippetjes niet ontbreken!
De volgende ochtend heeft Ramin zijn collega’s gevolgd voor ontbijt. Dit op een typisch Filipijnse manier: een hamburger met frietjes in de locale McDonalds. De Filipijnen is een van de enige landen ter wereld waar de grootste fastfood keten niet McDonalds is, maar Jollibee. Dit was tevens de eerste keer dat Ramin een hamburger van Jollibee heeft gegeten. Normaal houdt hij het ’s ochtends liever wat eenvoudiger.
De meeste mensen in de Filipijnen gaan wekelijjks naar de kerk. Ook wanneer Ramin en zijn collega’s op werkbezoek zijn, gaan ze op zondag samen naar de kerk. Tijdns eerdere bezoeken aan Kalibo heeft Ramin een dienst in deze kerk bijgewoond - die dienst werd toen zeer druk bezocht door de lokale bevolking.
De hele stad hangt vol met dergelijke uithangborden.
Na ons ontbijt hebben we Boracay aangedaan. Het is een klein eilandje aan de kust van Panay. Met een klein bootje duurt het 20 minuten om er te komen. Dit is het meest populaire strandeiland in de Filipijnen, waar ook heel veel touristen van de zon en de zee genieten. In dit seizoen is het er altijd zo’n 30 graden celcius.
In Boracay hebben we een van onze grote klanten bezocht om hun tevredenheid te meten en vervolgopdrachten te bespreken. Helaas hadden we geen tijd voor een duik en waren we maar drie uur op het eiland. Net genoeg tijd voor een lekkere lunch aan het strand.
Zwembroek thuis gelaten..
Vervolgens zijn we doorgereist naar Iloilo, wat ongeveer 5 uur rijden vanaf Boracay ligt. Onderweg kom je veel rijst tegen dat op de weg ligt te drogen. In Iloilo heeft Ramin wederom collega’s gesproken alsmede enkele andere partners van Shell Solar.
De volgende dag weer terug naar Manilla. Onderweg van het vliegveld naar kantoor kom je langs deze reclame van Dutch Boy. Het heeft veel weg van Nederlandse reclames in de vorige eeuw.
Om ongeveer 10 uur ’s ochtends landt het vliegtuig op het vliegveld van Kalibo, na een vlucht van 50 minuten vanaf Manilla.
Toevallig vond deze week het Ati-Atihan festival plaats in Kalibo. Dit is een festival dat een week duurt en waarbij allerlei groepen, zoals scholen en bedrijven, in optocht, op opzwepende muziek, dansen uitvoeren. Dit allemaal in prachtige kostuums. Op de laatste avond worden de winnaars aangewezen. Er staat veel prestige op het spel. Op de foto een welkomstwoord voor de bezoekers van het Ati-Atihan festival.
Een danser (of toch danseres?) tijdens een optocht van schoolkinderen. In de Filipijnen bestaat er een nationale fascinatie voor heren die verkleed gaan als dames. Op menig dansfeest kom je dergelijke verkleedpartijen tegen. Tevens kom je de ‘boy-girls’, zoals ze genoemd worden, in het dagelijks leven ook regelmatig tegen.
In de steden in de Provincie (alle gebieden die buiten Manilla liggen) is de trycicle de meest gangbare manier van vervoer.
Deze ‘taxi's’ zijn goedkoop (ongeveer 10 Eurocent) en je kunt overal instappen. Het nadeel is dat ze voor veel stank, vervuiling en lawaai zorgen.
De angst van Ramin is dat als hij een te grote tip geeft, de bestuurder zich omdraait en hem de brommersleutels geeft, in de veronderstelling dat hij zojuist zijn trycicle verkocht heeft..
Op deze foto is een van de Shell Solar Centres te zien. Dit is een winkel waar de verkopers van deze zonne-energiesystemen wekelijks bij elkaar komen om de plannen voor de komende week door te spreken. Tevens bevindt het magazijn zich hier en worden de installaties van de systemen vanaf hier geregeld. Er zijn 15 van dergelijke Solar Centres in de Filipijnen. Het belangrijkste doel van het bezoek van Ramin was om de verkopers te zien en te spreken, alsmede de overige Shell medewerkers. Op deze manier houdt Ramin een oogje in het zeil en blijft op de hoogte van wat er op de werkvloer afspeelt en hoe het hoofdkantoor in Manilla beter de locale organisaties kan ondersteunen.
’s avonds heeft Ramin wat van het Ati-Atihan feest kunnen meepikken. Op deze foto enige lekkernijen die op straat te verkrijgen zijn.
Natuurlijk kunnen de driepotige voetjes van kippetjes niet ontbreken!
De volgende ochtend heeft Ramin zijn collega’s gevolgd voor ontbijt. Dit op een typisch Filipijnse manier: een hamburger met frietjes in de locale McDonalds. De Filipijnen is een van de enige landen ter wereld waar de grootste fastfood keten niet McDonalds is, maar Jollibee. Dit was tevens de eerste keer dat Ramin een hamburger van Jollibee heeft gegeten. Normaal houdt hij het ’s ochtends liever wat eenvoudiger.
De meeste mensen in de Filipijnen gaan wekelijjks naar de kerk. Ook wanneer Ramin en zijn collega’s op werkbezoek zijn, gaan ze op zondag samen naar de kerk. Tijdns eerdere bezoeken aan Kalibo heeft Ramin een dienst in deze kerk bijgewoond - die dienst werd toen zeer druk bezocht door de lokale bevolking.
De hele stad hangt vol met dergelijke uithangborden.
Na ons ontbijt hebben we Boracay aangedaan. Het is een klein eilandje aan de kust van Panay. Met een klein bootje duurt het 20 minuten om er te komen. Dit is het meest populaire strandeiland in de Filipijnen, waar ook heel veel touristen van de zon en de zee genieten. In dit seizoen is het er altijd zo’n 30 graden celcius.
In Boracay hebben we een van onze grote klanten bezocht om hun tevredenheid te meten en vervolgopdrachten te bespreken. Helaas hadden we geen tijd voor een duik en waren we maar drie uur op het eiland. Net genoeg tijd voor een lekkere lunch aan het strand.
Zwembroek thuis gelaten..
Vervolgens zijn we doorgereist naar Iloilo, wat ongeveer 5 uur rijden vanaf Boracay ligt. Onderweg kom je veel rijst tegen dat op de weg ligt te drogen. In Iloilo heeft Ramin wederom collega’s gesproken alsmede enkele andere partners van Shell Solar.
De volgende dag weer terug naar Manilla. Onderweg van het vliegveld naar kantoor kom je langs deze reclame van Dutch Boy. Het heeft veel weg van Nederlandse reclames in de vorige eeuw.
